قرار عدم صلاحیت
قرار عدم صلاحیت یکی اشکال قرارهایی میباشد که دادگاه ها ممکن میباشد درپی استیناف به یک بحث صادر نمایند . در مواقعی که خویش دادگاه تشخیص دهد که صلاحیت تحقیق به پرونده ای را ندارد ، باید قرار عدم صلاحیت صادر نماید . همینطور ، ممکن میباشد طرفین گفت و گو نیز به صلاحیت دادگاه اعتراض داشته باشند که بایستی این اعتراض را تا نقطه پایان اولین نشست دادرسی مطرح نمایند . دراینصورت ، دادگاه بایستی به اختلال عدم صلاحیت تفحص کرده و راجع به آن تصمیم گیری کند .
برای مشورت کردن قرار عدم صلاحیت
یکی مهم ترین قواعدی که در آئین دادرسی مدنی حدس گردیدهاست و بایستی در طول استیناف به مشاجره گزینه اعتنا قرار بگیرد ، اقامه بحث و بازرسی به آن در دادگاه صلاحیت دار میباشد . بر پایه ی ضابطه آئین دادرسی مدنی ، صلاحیت دادگاه را می شود به دو نوع صلاحیت ذاتی و صلاحیت محلی تقسیم بندی نمود . بی توجهی بهاین صلاحیت باعث می گردد که در برخی مورد ها حکم دادگاه فاقد اعتبار و بها خواهد شد و بتوان آن را ابطال کرد .
لذا وقتی که دادگاه به پرونده ای عکس العمل می نماید که در صلاحیت وی وجود ندارد ، باید قرار عدم صلاحیت صادر نماید . بر این مبنا ، دراین نوشته ی علمی به تحقیق صلاحیت دادگاه پرداخته و آنگاه به توضیح مفهوم قرار عدم صلاحیت خوا هیم پرداخت .
صلاحیت دادگاه
مبنی بر ضابطه دین دادرسی مدنی ، هر دعوایی بایستی در دادگاه خاصی که صلاحیت استیناف به آن گفت و گو را داراست و در حوزه قضایی آن دادگاه، اقامه خواهد شد . یکی بهره های آئین دادرسی مدنی آن میباشد که در آن صلاحیت دادگاه ها انتخاب و مشخص و معلوم گردیدهاست که بر پایه ی آن ، صلاحیت و وکیل در مشهد ، دادگاه برای پژوهش به پرونده های حقوقی را می شود به دو نوع صلاحیت ذاتی و صلاحیت محلی تقسیم بندی نمود .
به عبارت دیگر ، درصورتیکه یک دادگاه صلاحیت بازرسی به مشاجره را دارااست که هم به نظر ذاتی صلاحیت داشته باشد و هم به حیث محلی . صلاحیت ذاتی ناظر بر آن میباشد که کدام دادگاه ( حقوقی ، کیفری ، نظامی ) صلاحیت مطالعه به گفت و گو را داراست و صلاحیت محلی ناظر بر اقامه گفت و گو در به عبارتی شهری میباشد که بر اساس قواعد آئین دادرسی مدنی ، باتقوا به تفحص دعواست ( مثلا ، خواستار بایستی در دادگاهی که شهر محل اقامت خوانده میباشد دعوای خویش را مطرح کند ) .
به طبع بخوانید: مشکل عدم صلاحیت ذاتی
قرار عدم صلاحیت چیست
قرار عدم صلاحیت یک کدام از گونه های قرارهایی میباشد که دادگاه ها ممکن میباشد درپی تحقیق به یک گفت و گو صادر نمایند . همان طور که در بخش گذشته توضیح داده شد ، در مواقعی که خویش دادگاه تشخیص دهد که صلاحیت تحقیق به پرونده ای را ندارد ، باید قرار عدم صلاحیت صادر نماید .
نکته حائض اهمیت این میباشد که ممکن میباشد طرفین گفت و گو نیز به صلاحیت دادگاه اعتراض داشته باشند که می بایست این اعتراض را تا نقطه پایان اولین گرد هم آیی دادرسی مطرح نمایند . در اینحالت ، دادگاه می بایست به مشکل عدم صلاحیت تحقیق کرده و راجع به آن تصمیم گیری کند . در شرایطی که که بعداز اعتراض ، دادگاه همچنان خویش را باتقوا به مطالعه تشخیص اعطا کرد ، به گفت و گو ادامه میدهد . البته در حالتی که که اعتراض و اختلال عدم صلاحیت را وارد دانست ، قرار عدم صلاحیت صادر می نماید .
- ۰۲/۰۴/۱۲